( )
توجه شما را به این چند خط گفتگوی آنلاین جلب می کنم.
ha***67: can I ask you something?
Shayan Shalileh: yes
Shayan Shalileh: why not
ha***67: Iraian eat food by hand, by finger
Shayan Shalileh: no
واقعا جالبه نه؟؟؟ ایرانی ها با دست غذا می خورند؟ آره تازه کفش هم نمی پوشیم بالای درخت زندگی می کنیم؟ به این دوستم گفتم چرا این فکر رو کردی؟ چه تصوری از ایران داری گفت مثل عرب ها
خلاصه یک ساعت گشتم و پیدا کردن که سوسمار به انگلیسی چی میشه و بعد برای این دوستم گفتم نه ما عرب نیستیم، ما قاشوق داریم، گفتم ما اینجا همه چیز داریم، عرب ها هستند که سوسمار می خورند بادست.
پی نوشت: نظرات جالبی درباره این مطلب دریافت کرده ام اکثرا می گویند ناسیونالیست انگار این واژه ی بدی است. یا می گویند نباید ما به عرب های عزیز چیزی بگوییم؟؟؟ آنها هرچه می خواهند می گویند هرچه می خوانند می کنند ما هیچ نگوییم !؟
دوستان من که نام ایرانی را یدک می کشید، بد نیست وطن پرست باشید به هر قیمتی و به هر اندازه ای وطن پرستی و ناسیونالیست بودن بد نیست. این که از فرهنگ خود دفاع کنیم مخالف بینش جهانی نیست.
بدانید که چه می گویید، بیشتر نگران این باشید که فکر می کنند ما با دست غذا می خوریم، نه نگران این موضوع که من به آن دوست خارجی گفتن عرب ها سوسمار می خورند.
درست نیست از جهانی بودن و جهانی شدن فقط ماهواره و اینترنت را یاد بگیریم و فکر کنیم ملیت گرایی و ملی بودن در این دنیا دیگر از مد افتاده است. به خدا سوگند، که این آمریکایی های ۳۰۰ ساله و این عماراتی های ۳۷ ساله خیلی بیشتر وطن پرست هستند تا ما که ۲۵۰۰ سال تاریخ جدید ایران را با خود یدک می کشیم. و ادعای فرهنگ چی و چی هم داریم.
( دیلی یا روزانه )
با توسعه سرویس های وبلاگ در ایران طی سال گذشته شاید به توان گفت بیش از 20 سرویس دهنده وبلاگ در ایران راه اندازی شده و 4 یا 5 سرویس دهنده از اهمیت ویژه ای برخوردارند. سرویس دهنده های جدید برای جذب کاربر جدید و تشویق وبلاگ نویس های قدیمی برای ادامه نوشتن در سرویس دهنده خود معمولا سرویس انتقال وبلاگ را ارائه می کند.
در این سرویس کاربر با ورود به وبلاگ خود در سرویس جدید و وارد کردن مشخصات وبلاگ قبلی خود اطلاعات بلاگ قبلی را به وبلاگ جدید انتقال می دهد.
در این خصوص علیرضا شیرازی اعتقاد دارد که این سرویس معمولا با استفاده از RSS کار می کند و در بیشتر وموارد فقط آخرین مطالب وبلاگ را انتقال می دهد به گفته وی این خلاف قوانین و حقوق نویسنده است زیرا شما می توانید مطالب وبلاگ های دیگر را نیزبودن اطلاع نویسنده اصلی در وبلاگ جدید خود کپی کنید.
اما روزبه شفیعی یکی از مدیران سایت پارسی بلاگ که یکی از اولین سرویس دهنده های وبلاگ با امکان انتقال وبلاگ است می گوید با توجه به سیستم پارسی بلاگ و با قرار دادن یک قالب پیشرفته در وبلاگ قدیمی هر فرد، امکان انتقال وبلاگ به گونه ای است که تمام مطالب را انتقال می دهد و امکان انتقال مطالب وبلاگ افراد غیر از نویسنده اصلی امکان پذیر نمی باشد.
در خصوص سرویس دهندهایی که با RSS کار می کنند و شما می توانید وبلاگ هر فردی را به سیستم خود انتقال دهید این کار نقض قوانین حقوق پدیدآورنده است. اما اگر بپذیریم که نویسنده یک مطلب صاحب اصلی مطالب نوشته شده است. این روش انتقال با حقوق پدید آورنده کاری ندارد چون پدید آورنده می تواند مطلب خود را در هر کجا که دوست دارد منتقل کند. یا از کل مطلب نسخه پشتیبان تهیه کند و آن را در کامپیوتر خود ذخیره کند.
اما این حق همیشه برای یک مدیر سایت محفوظ است که چه سیستم هایی را در سایت خود مسدود کند و چه سیستم هایی را که با توجه به منافع خود هستند را در سایت خود توسعه دهد. بسیاری در طول سال گذشته از بلاگفا گله کرده اند که چرا این گونه سرویس ها را مسدود می کند. به نظر من پاسخ به این سوال زیاد سخت نیست. هر سیستم و هر روشی که منافع سایت را دچار مشکل کند از طرف بلاگفا بسته خواهد شد. مشابه این جمله ، حتی در بخش قوانین سایت هم آمدده است. این کار را بسیاری از مدیران سایت ها انجام می دهند. این کار بیشتر شبیه تبلیغ یک سایت آگهی رایگان در یک سایت آگهی رایگان دیگر است. یا برای نمونه در OLC ما لینک سایت های آموزشی دیگر را اگر در انجمن نوشته شوند حذف می کنیم.
در کل همکاری میان سایت های خیلی خوب است. اما این همکاری باید همیشه 2 طرفه باشد. به نظر من سرویس های وبلاگ باید در خصوص این گونه سرویس ها با هم روابط مشترک داشته باشند. یعنی این امکان بصورت 2 طرفه باشد. اما سرویس دهندگان جدید وبلاگ معمولا علاقه ای به 2 طرفه بودن این سرویس ندارند و سرویس دهندگان بزرگ و قدیمی تا زمانیکی احساس کنند این سرویس برای آن ها کارایی ندارد و بیشتر به خروج کاربر از آن سرویس دهنده کمک می کند دست به ارائه چنین سرویس هایی نمی زنند.
( )
در هفته گذشته چندین بار دست به قلم شدم برای نوشتن یک مطلب در خصوص اظهارات وزیر ارتباطات در مورد سرعت اینترنت، یکی از داغ ترین خبر های فناوری اطلاعات در سال جاری و شاید یکی از خبرساز ترین های چندین سال گذشته، تقریبا همه و همه به این مطلب واکنش نشان دادند.
از کاربران عادی اینترنت در ایران گرفته تا نمایندگان مجلس و بسیاری از سایت های خبری و وبلاگ ها همه در تعجب و اعتراض بودند. این فرمایش، تا اندازه ای شگفت انگیز بود اما به نظر من با توجه به سابقه ها و شناخت نگاه ها از فناوری اطلاعات در میان نسل قدیم، زیاد هم نباید تعجب کرد.
جمله "اینترنت ۵۶ کیلوبابت کافی است" شاید حرف بسیاری از پدرها و مادرها باشد، آن هم در زمان امتحانات آخر سال و شاید به دلیل گران بودن اینترنت پرسرعت در ایران، این جمله من را یاد پدری انداخت که وقتی به درخواست فرزندش با قیمت های اینترنت پرسرعت، هزینه راه اندازی و هزینه خرید مودم مواجه می شود، می گوید همان اینترنت ۵۶ کیلوبایت کافی است.
یا وقتی اینترنت ۲۴ ساعته در منزل زندگی را با مشکلات فراوانی مواجه می کند و محیط خانواده را از حالت قبلی خارج می کند و یا شاید عدم کنترل بر رفتار فرزندان معمولا صدا ها این گونه بلند می کند. که همان ۵۶ کیلوبایت هم کافی است و به دنبال آن هزینه اینترنت پرسرعت دیگر پرداخت نمی شود و ...
اما سوالی که مطرح می شود اینجاست، آیا وزیر فناوری اطلاعات می بایست این گونه مشکلات اجتماعی و فرهنگی را در نظر بگیرد؟ یا فقط در چهارچوب فناوری اطلاعات حرکت کند؟ از دیدگاه پدرگونه فرمایش ایشان در خصوص بسیاری از رفتار ها اجتماعی درست است. خیلی وقت ها پدر من هم در خانه آرزو می کند که ای کاش اینترنت نبود. و هر وقت من هم از دست برادران خسته می شود آرزو می کنم که ای کاش اینترنت نبود که با وجود ۲ کامپیوتر و یک شبکه داخلی و اینترنت بی سیم در منزل این همه دعوا نداشتیم که چه کسی از اینترنت استفاده کند.
اما از دیدگاه یکی از بزرگترین و بالاترین مقام های فناوری اطلاعات نباید مشکلات خانوادگی و اجتماعی در تصمیم گیری ها وارد شود. بهتر است رفع مشکلات فرهنگی و اجتماعی در این خصوص به دست دیگر سازمان ها و وزارت خانه ها بررسی شود و سازمان های مرتبط با فناوری اطلاعات فقط و فقط به فکر توسعه اینترنت و دولت اکترونیک در ایران باشند.
این داستان تمام شد اما یک داستان جدید داریم به نام کد خدای دوم اینترنت . یک کدخدا داشتیم و امروز شنیدم که ۲ کدخدایی شدیم. فرهنگ ما فرهنگی این گونه است. ۴ سال است که دولت را برای طرح های موازی فناوری اطلاعات مسخره می کنیم و امروز همه به دنبال کد خدا شدن هستیم. به خدا همه ما کد خداییم برای خودمان. من هم اعلام می کنم در میهانی دیروز دختر خاله پدرم که ۶۷ سال دارد وقتی وبلاگ من را دید گفت تو کد خدای فضول دنیای مجازی هستی.
لطفا تبریک و هدایای کدخدایی من فراموش نشود.
