خیلی پیچیده، خیلی مهم، خیلی حساس
( )سه گروه بیشترین فعالیت را دارند گروه اول آقای احمدی نژاد و اصولگرایان هستند که کنترل دولت را نیز در دست دارند.
از آن سو، سبز ها هستند به دنبال آقای میر حسین موسوی به همراه خاتمی، رهنورد و هاشمی، که با راه اندازی جمعیت میلیونی در تهران در ۲ روز پیش، قدرت خود را در بیرون کشیدن مردم به تمام رقبا نشان دادن که ما می توانیم چنین جمعیتی را به خیابان بیاوریم، چیزی که پس از انقلاب بی سابقه بوده است. البته بر دوستان و خوانندگان این وبلاگ پوشیده نیست که من چه نقد شدیدی بر این موضوع دارم ولی حرکت قشنگی بود و فراموش نکنیم که خود جوش هم نبود حرکتی بود کاملا سازمان یافته و با مدیریت قوی.
در آخر هم تغییری ها هستند با آقای کروبی به همراه کراباسچی، ابطحی، نجفی و خیلی چهره های دیگر که تا امروز در تاریخ ایران حمایت تمام گروه های اپوزیسیون داخل و خارج، از یک شخص واحد به این شدت سابقه نداشته است. البته اگر از خود انقلاب چشم پوشی کنیم. از تمام ادیان، اقلیت ها، گروه ها، دراویش، کارگران، دانشجویان و خلاصه هر گروه حداقلی را که شما می بینید از تغییری ها حمایت می کند.
شاید بتوان گفت که سبز ها و تغییری ها دو بخش مختلف هستند که در انقلاب سال ۵۷ در کنار هم بودند و امروز این دوبخش، روشنفکری و مردمی از هم جدا هستند و در یک سوی زمین ولی بصورت جداگانه با تیم مقابل بازی می کنند. این جدایی مذیت ها و معایبی زیادی دارد که بطور کامل نمی شود اینجا بررسی کرد. ولی نشان دهنده یک فاصله اجتماعی شدید در سطح جامعه است. فاصله ای که به شدت خطرناک است. البته این موضوع هم مهم است که طیف حامیان سبز ها از چپ چپ تا راست راست است. و این برای رای آقای موسوی خوب است ولی برای کنترل این جمعیت بعد از انتخابات کار بسیار آسانی نیست.
نامه سرگشاده هاشمي رفسنجاني به رهبری را حتما مطالعه کردید، من اصلا منکر حضور مردم و اهمیت حضور مردم در انتخابات نیستم و این را خیلی خوب می دانم و میر حسین موسوی و سبز ها هم از این حضور مردم و انفجار احساسات و سکوت مردم بصورت خوب و کنترل شده استفاده کردند. شاید با خواندن این نامه متوجه شوید که منظور من کدام بخش است که اعتقاد دارم، این نامه اگر نگوییم با هزینه مردم ولی به پشتوانه حضور مردم در خیابان ولیعصر از راه آهن تا تجریش نوشته شده است.
این موضوع را خیلی از دوستان من انتقاد در نظر گرفتند، ولی قصد من انتقاد نیست، هیچ اشکالی هم ندارد که رهبران سیاسی به پشتوانه حضور مردم حرکاتی را انجام دهند. این حرکت باید بعد از انتخابات هم ادامه دار باشد. ولی اگر بعد از انتخابات نه مردم در صحنه باشند و نه سیاستمدران به خواسته مردم توجه کنند، این نگران کننده است و باعث می شود که این وسط فقط مردم هزینه شده باشند.
مورد بعدی در انتخابات که نمی دانم از سوی چه گروهی مطرح شد و اصلا درست نیست، و بیشتر غیر اخلاقی است، به دست آوردن رای بخشی از مردم تا استفاده از نفی کردن و ترساندن مردم از حضور فردی خاص بود. شعار اگر می خواهید فلانی نیاید باید به فلانی رای بدهید، نه تنها درست نیسد بلکه اخلاقی هم نیست و باید بدانیم که اگر امروز با نفی کردن کسی، به قدرت برسیم، فردا هم می شود ما را با نفی کردن از سرکار پایین کشید.
کروبی هم در دور اول و هم در دور دوم شانس بیشتری برای پیروزی دارد. البته اگر رقابت رقابتی سالم باشد. این نکته را هم فرمولی توضیح می دهم. هر کاندید برای انتخاب در دور اول نیاز دارد به ۵۱ درصد آرا، در دور اول اصلا مهم نیست که ۵۰ درصد به موسوی رای بدهند و ۱ درصد به کروبی و یا ۵۰ درصد رای کروبی باشد و ۱ درصد رای میر حسین. حتی شانس کروبی در دور دوم نیز بیشتر است، بخشی از حامیان کروبی در صورتی که ایشان به دور دوم نروند در انتخابات شرکت نمی کنند. بخشی به آقای احمدی نژاد رای می دهند و بخشی از رای ها هم به آقای موسوی می رسد. اما رای آقای احمدی نژاد ثابت است. رای آقای رضایی هم برای آقای احمدی نژاد خواهد بود و حتی احتمال این که بخشی از اصولگرایان حامی میر حسین هم به احمدی نژاد در دور دوم رای بدهند کم نیست.
بخش بزرگی از حامیان کروبی مطالبه محور هستند نه سینه چاک شیخ اصلاحات و یا مقلد وی، برای همین رای این گروه از این جهت اهمیت دارد که نه به شخص، بلکه به برنامه و پاسخ به مطالبات خود، کاندیدای مورد نظر را انتخاب کرده اند. برای خود من برداشتن محدودیت اینترنت و برنامه فن آوری اطلاعات کروبی که ابطحی شاید چهره شاخص این برنامه و آزادی بیان در فضای اینترنت باشد، به همراه اقتصاد آزاد و غیر دولتی که کرباسچی چهره شاخص آن است دلیل اصلی حمایت از کروبی بود.
تفسیری عینی از انتخابات برای ثبت در تاریخ این مقاله از دکتر جواد طباطبایی هم نکات بسیار جالبی دارد برای مثال "یک مساله نگران کننده وجود دارد که شاید به میدان آمدن افرادی همچون مرا هم توجیه کند و آن ایجاد یک فضای احساساتی فاقد مبنای عقلایی در این انتخابات است. در هر دو جناح محافظه کار و اصلاح طلب تنها رضایی و کروبی از دو جناح مخالف هستند که با برنامه و مواضع صریح ضمن انتقاد از وضع موجود پا به صحنه گذاشته اند و بیش از کاندیداهای دیگر قواعد اخلاق سیاسی را رعایت کرده اند" و یا "این هشداری است به روشنفکران و نخبگان کشور. برد انتخابات بدون رعایت قواعد دموکراتیک که موجب ایجاد توهم و انتظارات غیرعقلایی در مردم میشود" البته پیشنهاد می کنم کل مقاله را مطالعه کنید.
شیدا هم مطلب خوبی نوشته است "برای ملتی متاسفم که شرایط بسیار خطیرش را درک نمیکند
برای آنهایی که تنها حزب باد هستند و هر وقت که اکثریت بگویند تحریم، تحریم میکنند، بگویند شرکت، شرکت میکنند، بگویند فلانی، فلانی را انتخاب میکنند. برای آن جوان ایرانی سرافکندهام که نتوانستیم تجربیات قبلیامان را بهش انتقال بدهیم و رستگاریاش را در سبز شدن در این انتخابات میداند"
در این روز های آخر، فکر می کنم نظرات افرادی را بخوانید که در گذشته ما و هدایت اصلاحات نقش اساسی و کلیدی داشتند خیلی مهم است، مثلا عطا الله مهاجرانی را هیچ کس نمی تواند فراموش کند. پیشنهاد می کنم نامه وی را در اینجا بخوانید.
شرایط شرایط سختی است، واقعا شرایط خطرناکی است، دوستان من فقط و فقط و فقط با چشم باز حرکت کنید، یک روز نوشتم خدایی نکرده زنگ سبز جلوی چشم ما را نگیرند، همه گفتند ما که کور نیستیم، امروز هم می گویم، نه برای رای به کروبی و نه برای نفی احمدی نژاد که نفی احمدی نژاد بسیار خظرناک تر است از حضور او در قدرت. بلکه از روی عقل و فکر به پای صندوق رای برویم. اطمینان داشته باشیم که حتی اگر از روی عقل و منطق خودمان به احمدی نژاد هم رای بدهیم، بهتر است تا در جو موجود، هم رنگ جماعت شویم.
در شرایط کنونی ما نه به دنبال رهبر هستیم و نه مرجع تقلید سیاسی، ولی امروز همه و همه داریم به دنبال رهبر و مرجع تقلید می گردیم تا فقط این وظیفه رای دادن را می خواهیم به گردن دیگری بیندازیم، تا اگر فردا روزی اشتباه کرده بودیم، بگوییم که این گفت و آن گفت. اما بازی سایست بازی دنیا و آخرت نیست که با تقلید از کسی دیگر گناه بر گردن ما نباشد. ما برای زندگی خود و شرایط اجتماعی به پای صندوق رای می رویم.
یک مطلب جالب دیگر در روزنامه اعتماد ملی بود "وقتي بسته بندي كالايي معيار اصلي عرضه آن باشد و كيفيت كالا به محاق و حاشيه رود، پس از خريد كالا، طبعا بايد آن را مورد استفاده قرار داد و اينجاست كه ضعف كيفيت كالا، مشكل اصلي عرضه كنندگان را آشكار مي كند" باید دقت کنیم این کالا شیر و پنیر نیست که فردا بتوانیم به فروشگاه مراجعه کنیم و ان را تعویض کنیم. برای تعویض رای خود کم کم نیاز دارید ۴ سال دیگر صبر کنید.
البته توجه به شعار های حامیان هم می تواند بسیار مهم باشد و نگرش بخشی از افکار آن گروه را مشخص کند، برای مثال وقتی شعار زندانی سیاسی آزاد باید گردد مقابل موسوی قهرمان شده جومونگ ایران قرار می گیرد. خوب ... پیشنهاد می کنم مقاله ديوانگي در تهران يا نگاهي به شعارهاي اين روزهاي مردم را حتما بخوانید.
و یا معرفی وزیر زن در کابینه، امضا کمپین زمان، پیوستن به کنوانسیون منع خشونت علیه زنان و همه و همه حتی حجاب اختیاری حق زن ایران، مطالبات مردم هستند نه شعار سیاسی کروبی برای رای، کروبی نسبت به مطالبات واکنش نشان می دهند و این ها انتخاباتی نیست، مهاجرانی دیشب در بی بی سی دلیل کنار کشیدن از دولت خاتمی را به دلیل جلوگیری از صدمه به دولت اعلام کرد و گفت با روحیه آقای کروبی می شود مدیرانی مثل من در کنار ایشان باشند و اهداف را به جلو ببرند، دیگر از مهاجرانی نزدیک تر به اصلاحات و آزادی مطبوعات در ایران که نداریم.
خلاصه بدانیم که امروز ما می توانیم به تغییر رای بدهیم و اگر رای ندهیم دیگر این شرایط برای ما ایجاد نخواهد شد. تغییر کروبی با اصلاحات ۱۲ سال پیش خاتمی بسیار متفاوت است. ۱۲ سال پیش خاتمی پیشرو بود چون ما نمی دانستیم آزادی چیست، نمی دانستیم دموکراسی چیست، اما امروز این ما هستیم که کروبی را به دنبال خود می کشیم. دیروز یکی شعار داد آزادی تحصیل برای بهایی ها چه می شود و کروبی از آزادی تحصیل آن ها بصورت مستقیم دفاع کرد. واقعا هم می گویم، این ها همه و همه جو انتخابات نیست. وقتی در خصوص انتشار فیلم یکی از افراد تیم کروبی که حقوق بشر را نقض کرده، کل فعالان حقوق بشر به سمتی می رفتند که از کروبی فاصله بگیرند، و کرباسچی خیلی سریع پاسخ می دهد به آن فیلم.
باید بدانیم که امروز نه کنترل تمام جریان ولی کنترل بخش بزرگی از جریان به دست حامیان است.
و این یعنی هدایت قدرت از پایین به بالا و این است تنها را آزادی.
